Dividenden

Succesfactor dividend!

Met aandelen die een hoog dividend uitkeren kiezen beleggers voor regelmatige opbrengsten en intrinsieke waarden. Dat vergt in een correctiefase minder zenuwen.

Eerst het belangrijkste: Dividenduitkeringen zijn veel bepalender dan de meeste beleggers denken. Gemiddeld maken de uitkeringen een derde van de totale performance van een aandelenbelegging uit - dat laat ook de DAX zien (zie grafiek DaxPrice vs DaxPerformance). Sinds het begin van de beursbarometer in 1988 zijn de koersen elk jaar weer met gemiddeld 6,6 procent gestegen. Inclusief dividend kon een investeerder in Duitse blue chips zich zelfs op een jaarlijks rendement van 9,1 procent verheugen.

Winstgevers op lange termijn

Van grotere invloed is het dividend op basis van samengesteld interest - met name bij langetermijnbeleggers. Volgens een onderzoek van de London Business School, zouden 100 dollar, in 1900 in VS-aandelen geïnvesteerd, in 2009 een bedrag van 1.427.600 dollar hebben opgebracht, indien het uitgekeerde dividend van de ondernemingen regelmatig geherinvesteerd zou zijn. Dat is omgerekend een jaarlijks rendement van 9,2 procent over 109 jaar. Zelfs na inflatiecorrectie ligt het jaarlijkse plus nog op 6,0 procent. Staatsobligaties zouden in dezelfde periode slechts 2,1 procent netto per jaar hebben opgebracht. Niet voor niets baseren enkele van de wereldwijd succesvolste investeerders hun beleggingsstrategie onder andere op een analyse van het dividend.

Stabiele waarde-indicatoren

"Wie rijk wil worden, moet in bedrijven investeren die minder kosten dan ze waard zijn" luidt het kernachtige advies van multimiljardair Warren Buffet aan investeerders. Blijft natuurlijk de vraag, hoe je zulke echte waarden op de beurs kunt vinden. Maar op die vraag kreeg het orakel uit Omaha blijkbaar een tijdig antwoord. De universitaire docent van Buffet, Benjamin Graham, propageert al sinds de jaren 30 van de afgelopen eeuw een eenvoudige dividendstrategie: Koop waarden uit een index, die in verhouding met hun aandelenkoers het hoogst uitkeren en houd die minimaal een jaar. In retrospectief zou dit een beproefde tactiek zijn gebleken en volgens wetenschappelijke studies zou een op die manier samengesteld depot gemiddeld meestal betere resultaten hebben opgeleverd dan bijvoorbeeld de Amerikaanse Dow Jones-Index.

Toverformule voor performance?

Ook op de Duitse markt zou een op dividendstrategie gebaseerde keuze althans in de afgelopen tien jaar succesvoller zijn geweest dan de performance van het algemene indexcijfer. Want de DivDax, die de 15 ondernemingen met het hoogste dividendrendement bevat, heeft zich duidelijk beter kunnen ontwikkelen dan de barometer van de Duitse blue chips (zie grafiek DivDax vs Dax over de afgelopen 10 jaar). Zelfs wanneer de dividenduitkeringen niet meegeteld en alleen de koersontwikkelingen vergeleken worden, konden de beste dividendbetalers hun concurrenten in deze periode achter zich laten. Ze leverden niet alleen winst door uitkering op maar ook hun koersstijgingen lagen een kwart hoger. Is de dividendstrategie dus de alom gezochte toverformule voor het toekomstige succes op de beurs?

De Power van de professionals

Zo simpel ligt het niet want de dividenduitkeringen in het verleden zijn geen garantie voor een verdere positieve ontwikkeling. De uitkering aan aandeelhouders kan bij een plotselinge winstafname ook dalen of geheel wegvallen. Er valt wel iets voor te zeggen dat ondernemingen met een solide uitkeringsstrategie ook de voorkeur geven aan duurzaam management, maar alleen het dividendrendement is daarvoor beslist nog geen bewijs. Het kan ook een waarschuwing zijn. In principe is het namelijk slechts een rekenkundige stijging wanneer de koers van het aandeel daalt - en dat is niet noodzakelijk een positief teken. Ook wanneer de koerswaarde gedurende langere tijd op hetzelfde niveau blijft en het dividendrendement relatief hoog uitvalt, hoeft dat nog geen teken van goed management te zijn. Want hier rijst het vermoeden dat waardeverhogende toekomstinvesteringen uitblijven en er meer waarde wordt verspild dan opgebouwd. In het algemeen betekent een jarenlange stabiele positieve tendens bij dividenduitkeringen wel degelijk een relatief duurzame oriëntatie van het management. Bij de juiste inschatting of het zakelijke model ook in toekomst functioneert of nu al op het vermogen inteert, helpt slechts een goede marktvisie, gevoel en ervaring. Daarom kunnen kleine beleggers het beste op de kennis van de beleggingsspecialisten vertrouwen.

Dividend als veiligheidsbuffer?

Dividend betalende papieren met een goed perspectief zijn ook geschikt voor beleggers voor wie het thema stabiliteit belangrijk is. De aandelen van ondernemingen met een langetermijn uitkeringsbeleid zijn normaliter minder gevoelig voor sterke koersschommelingen. Het dividend werkt als een soort waardeontwikkelingsbuffer. Enerzijds worden de stijgende winsten eerder direct uitgekeerd en niet zo duidelijk door koersstijgingen weergegeven. Anderzijds is de motivatie om een solide bron van opbrengsten ook in een negatieve marktomgeving te verkopen eerder gering. Zelfs de kat uit de boom kijken genereert in een koersdal nog opbrengsten. Als het zakelijke model klopt, zijn dergelijke ondernemingen zelfs bij een licht stijgende inflatie interessant. Want goed gepositioneerde concerns kunnen inflatie via prijsverhogingen compenseren, daardoor stijgt de winst en uiteindelijk ook het dividend. Dergelijke aandelen zijn tegenwoordig onder andere ook om die reden voor investeerders in obligaties vaak aantrekkelijker dan enig ander rentedragend aandeel.

Interessante alternatieven voor obligaties

In 2011 zullen de Duitse blue chips waarschijnlijk ongeveer een kwart meer dividend uitkeren dan in het jaar daarvoor. Analisten schatten het totale bedrag op 25 miljard euro. Ondanks goede koerswinsten in de afgelopen 12 maanden ligt daarmee het gemiddelde dividendrendement in de DAX weer rond drie procent, ongeveer het huidige niveau van 10-jarige Duitse staatsobligaties. Sommige blue chips beloven met meer dan 6% zelfs bijna het dubbele. Natuurlijk is het risico bij aandeleninvesteringen altijd beduidend hoger dan bij de koop van Duitse staatsobligaties, maar daarvoor zijn er dan ook extra kansen om door koerswinsten en winststijgingen een mogelijke inflatie te compenseren. Voor rentejagers is daarom een kijkje in het aangrenzende gebied van de dividendaandelen vaak de moeite waard. Want zelfs bij de eigen obligaties biedt ongeveer een derde van de grote Europese concerns minder dan het dividendrendement van het aandeel (zie grafiek "dividendrendement").

Gerelateerde fondsen